nieuws

|
28 november 2017

‘Als ik naar een holebifeestje ga, moet ik vaak alleen gaan’

Polarisatie: holebi's versus hetero's

Holebi’s versus hetero’s, twee verschillende werelden die langzaam maar zeker dichter naar elkaar groeien. Toch leven ze op één bepaald vlak nog uiteen. ‘Als ik naar een holebifeestje ga, moet ik vaak alleen gaan. Mijn heterovrienden denken dat holebi’s alleen maar naar deze feestjes gaan voor seks, zegt Bram V., die al enkele jaren een trotse homo is.’ Het is hoog tijd om dit clichébeeld uit de wereld te helpen, maar zijn de eerder conventionele Vlamingen al klaar voor deze kruisbestuiving?

België is één van de veiligste havens ter wereld voor holebi’s. Dat blijkt uit een onderzoek van de UGent (2016), in opdracht van de Nederlandse overheid. De UGent onderzocht mee naar de vraag hoe goed het leven is als homoseksueel, lesbienne, biseksueel of transgender in verschillende landen in Europa.

De juridische en maatschappelijke positie van holebi’s en transgenders in België behoort namelijk tot de beste van Europa. België eindigde op een mooie vierde plaats met 82 procent, en wat transgenders afzonderlijk betreft, doen we het nog beter met een derde plaats.Het resultaat van deze analyse is een index waarbij verschillende onderzoekteams uit Europa 24 landen een score geven.

Homohuwelijk

Onze overheid is zich de laatste jaren duidelijk gaan profileren op vlak van ethische thema’s. België is sinds 1 juni 2003 het tweede land ter wereld, na Nederland, dat het homohuwelijk toestaat. Het Belgische huwelijk werd met andere woorden geslachtsneutraal. Eén opvallende kanttekening uit heel het onderzoek van de UGent is dat de attitudes van de Belgische bevolking over de LGBT (lesbian, gay, biseksual &transgender) gemeenschap minder progressief zijn dan de wetgeving en het beleid. Volgens professor Alexis Dewale van de UGent hebben factoren als socio-economische situaties impact op deze attitudes.

Sensibiliseren

Vlaanderen kent wel sterke belangenverenigingen onder Çavaria. Deze belangenorganisatie inspireert, stimuleert en ondersteunt verenigingen en individuen die opkomen voor een brede kijk op seksuele oriëntatie, genderexpressie en genderidentiteit. De koepel telt meer dan 120 aangesloten verenigingen die meestreven naar het welzijn en de rechten van homo’s, lesbiennes, biseksuelen en transgenders. Hierdoor sluit Vlaanderen nauw aan bij de progressieve traditie van Nederland. In het Franstalige landgedeelte is de organisatiestructuur hierrond voorlopig nog zwakker. In 2012 vond in Luik zelfs de eerste officiële moord plaats uit homohaat.

Die sensibilisering waar Çavaria aan mee helpt is jammer genoeg nog steeds nodig. Nog geen vier jaar geleden was gaybashing een groot probleem in België. Holebi’s mogen er wel zijn, zolang ze het niet tonen in het openbaar en wie niet horen wil zal voelen. Dat was de openingszin van een reportage van Panorama rond deze problematiek. Het gedrag van masochisme en homohaat werd vervolgens bijgestuurd, waardoor het geweld tegen homo’s en lesbiennes de laatste jaren verminderde.

Tegenwoordig ontstaan er meer en meer events gericht op de LGBT community. Denk maar aan de Gay Pride Parade, Mister Gay Belgium Verkiezing, L-Day (voor vrouwen die ook van vrouwen houden), T-day (transgenders) en Unicorn Festival. ‘Ik ben heel blij met die opkomst en ik ga er zelf ook heel graag naartoe’, zegt Bram V.(25) ‘Ik merk op deze feestjes heel duidelijk een laksere, lossere en vriendelijkere sfeer. Iedereen voelt zich hier op zijn gemak en holebi’s gaan er bewust meer naartoe.’

Deze LGBT events doen het zeer goed. De Belgium Pride Parade ontving dit jaar meer dan 90 000 bezoekers. De holebi community voelt zich hier veilig en er is elk jaar een grote opkomst bij deze events. Toch mist Bram nog iets op deze feestjes. ‘Als ik naar een holebifeestje ga, moet ik vaak alleen gaan. Mijn heterovrienden denken dat holebi’s alleen maar hier naartoe gaan voor seks of om een potentiële partner te vinden. Er zijn natuurlijk wel mensen die alleen naar daar gaan om hun hormonenspiegel op peil te houden’, zegt hij lachend.

‘Dit clichébeeld geldt niet voor iedereen die aanwezig is op gayparty’s’ legt Bram uit: ‘Ik ben een feestbeest en ik ga graag naar deze feestjes puur om mij te amuseren, iets lekker te drinken en te dansen. Als ik mijn vrienden meevraag krijg ik vaak rare reacties. Ze vragen zich af of dit wel iets voor hen is en voelen zich soms wat ongemakkelijk in situaties als mensen van hetzelfde geslacht met elkaar flirten of elkaar kussen. Ik merk wel dat de drempel voor heteromannen om naar deze feestjes te gaan groter is dan bij heteromeisjes. Zij kunnen hier precies beter mee om gaan en accepteren het over het algemeen iets beter’.

Nederland als voorbeeld

Dat kan Bram alleen maar beamen. ‘Ik merk inderdaad dat de acceptatie qua geaardheid beter is bij holebi’s tegenover hetero’s dan omgekeerd. Dat is natuurlijk logisch, maar in Nederland is dit veel minder. Ik ben zowel naar de Gay Pride Parade in Brussel als in Amsterdam geweest.

In Brussel zijn denk ik zo’n 90% van de aanwezigen holebi’s. In Amsterdam was er een veel betere mix tussen hetero’s en holebi’s. Er komen zelfs hetero celebsnaartoe. Dit jaar kon je er bijvoorbeeld de Nederlandse rapper Lil’ Kleine met zijn vriendin zien feesten. Ik hoop dat dit fenomeen ook naar België verhuist zodat hetero’s zich minder ongemakkelijk voelen op holebifeestjes en holebi’s zich veiliger en vrijer voelen op gewone feestjes.’

Veilige girls night

Jolyne D. (29) is single, hetero en woont in Brussel. Ze gaat bijna elk weekend op stap met haar vriendinnen, maar de laatste tijd viel dat al eens tegen. ‘We merkten dat we vaker op een ongepaste manier door mannen werden benaderd. Onze wekelijkse girls night viel hierdoor al een paar keer in het water en dat vond ik zeer jammer. Eén van mijn vriendinnen stelde een tijdje geleden voor om eens naar een holebifeestje te gaan. Ze had al vaker gehoord dat er op deze party’s een super leuke sfeer hangt. Na wat aarzelen zegden we allemaal toe. Ik heb er geen minuut spijt van gehad. We hebben ons met z’n allen die avond rot geamuseerd. De muziek was er goed, bijna niemand stond stil en wij werden door geen enkele man lastig gevallen’, lacht ze. Jolyne en haar vriendinnen gaan sindsdien vaker naar holebifeestjes. ‘Wij voelen ons hier erg op ons gemak en deze community weet echt wel hoe ze er een dik feestje van moeten maken’.

België is een vooruitstrevend land wanneer het aankomt op de wetgeving en het beleid rond holebi’s. Wij zijn nog altijd één van de weinige landen die een eerste minister (Elio Di Rupo) had die op mannen valt, waar mensen van hetzelfde geslacht kunnen trouwen en kinderen kunnen adopteren. Hoe leuk diversiteit in België kan zijn, toch wordt het nog te weinig samen gevierd. Hopelijk nemen we snel de open perceptie van onze noorderburen over ten opzichte van homoseksualiteit.

 

Jasmien Kuipers

Artikel uit het magazine Polarisatie, een uniek project van studenten 3de bachelor journalistiek, PXL Hogeschool Hasselt

partners